Τρίτη 28 Δεκεμβρίου 2010

Πώς να γύρουμε τη σκεπή της βροχής και σε σεντούκι μέσαΤο πέτσινό της κάστρο να φυλακίσουμεΧάσαμε το κορμί μας κάτω από πεταμένα κέρματα Δε μπορούσαμε να σηκώσουμε τίποτα από κάτωΟύτε να τρέξουμε πιαΟύτεΝα κλέψουμε αυτό που μας άνηκεΠεριμένουμε δίπλα ο ένας στον άλλοΜα πως ξεχαστήκαμε εδώ. Κανείς δεν ξέρει;                                                           ...
Οι καλλιτέχνες γινήκαν νταβατζήδεςΚαι τα έργα οι πουτάνες το...
Τη μια μέραΘέλω να διαβάσω την ποίηση του κόσμου όληΤην άλλη να τρέχω σε μπαξέδεςΤην άλλη να γαμιέμαι σα σκυλίΚαι μετά να τρώω όλα τα καλά του κόσμουΤην άλλη να γνωρίσω το φωςΚαι όλο το σκοτάδιΚαθώς και τόσα άλ...
Normal 0 false false false EN-US X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4 ...

Παρασκευή 3 Δεκεμβρίου 2010

Normal 0 false false false EN-US X-NONE X-NONE ...
Normal 0 false false false EN-US X-NONE X-NONE ...
Ξύπνησα όπως πάντα.Δίχως τίποτα καινούριο.Όλα ήταν όπως τα ‘ξερα απλά είχα δουλειές το πρωί.Οι εκδότες με θέλανε απίκο στις 10:00.Πήγα.Ενάντια σε ‘μενα και το θείο Τσάρλυ,Συνάντησα τη βροχή,Δε μάσησα,Συνέχισα.Ήμουν εκεί και κατ’ ακολουθίαν συνέχισα να ‘μαι αυτό που είμαι.Μα τώρα ήταν και οι εκδότες.Πήρα κάποιες κλεφτές τζούρες αέρα από το δωμάτιό τους.Γελάγανε.Αγωνιούσα.Καθίσαμε.Σταύρωσα τα χέρια...
Τουλάχιστον τα παραπάνω αυτά στοιχεία διαγράφονται στο i-pod μου, το οποίο λειτουργεί παίζοντας Johnny cash.Μεσημέρι ή απόγευμα, ο ήλιος καίει, ο αέρας χαστουκίζει. Σύννεφα πέρα δώθε, κόσμος πάει κι έρχεται. Η μέρα πάει να σβήσει. Η νύχτα ετοιμάζεται σιγά-σιγά και βγάζει τις πιτζάμες τις. Κάτι σατέν εσώρουχα που είδα τα πέταξε στα άπλυτα. Είπε ότι θα φορέσει τη γνωστή της κελεμπία. Τα πεύκα στέκονται...
Αυτό το ποίημα είναι μια αλλαξιάΤο φοράς και εξιλεώνεσαιΑυτό το ποίημα μιλάει για σπαρτά φεγγάρια και ανέραστα πρωινάΜε κάνει να αισθάνομαι λίγο πιο μονότονα γλυκόςΑυτό το ποίημα μου δίνει συμβουλές για το πώς θα γίνω ένας καλύτερος ηλίθιος μέσα στον όχλοΝα βράζω στα πεζοδρόμια και να περιμένω την επόμενη πρόβα που αργείΑυτό το ποίημα δεν είναι ερωτικό μα μου αρέσειΣκέπτομαι να το βρίσω λίγο μπας...
Normal 0 false false false EN-US X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4 ...
Normal 0 false false false EN-US X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4 ...
Από το Blogger.

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Βιο

Γεννήθηκε στην Κόρινθο τον Απρίλιο του 1980 και έτυχε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια να τα ζήσει στην Περαχώρα. Φοίτησε στη Σχολή Διεθνούς Εμπορίου του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας στην Καστοριά, και έπειτα κατηφόρισε στην Αθήνα για χάρη της Μουσικής. Φωτογραφίζει τη γη και τις ορέξεις της ενώ η σύνθεση λέξεων-σκέψεων έρχεται να ταΐσει τις υπαρξιακές του ανάγκες. Μαζί με τα «Επτά Καπνισμένα Μολύβια» κυκλοφόρησε (2009) τις πρώτες του σελίδες κάτω από τον τίτλο «Ο πικραμένος, το παρδαλό κατσίκι και ο τελευταίος», σε μία αυτοχρηματοδοτούμενη έκδοση. Το 2010 ακολούθησε η συλλογή ποιημάτων του «Ποίηση Κατεδαφιστέα» σε αυτοέκδοση, ενώ ποιήματά του έχουν δημοδιευτεί στο περιοδικό ΛΟΓΟ τεχνείων (και σε κάποια άλλα που δε θυμάται) και αναρτηθεί στους ιστότοπους poiein, teflon, kulturosupa. To 2019 εκδόθηκη η ποιητική του συλλογή "Η Απορία Του Τσιν" από τις εκδόσεις Σμίλη. Λάτρης του παλαιού, του earl grey και του t-shirt.

Τοπ Τσαρτς