Σάββατο, 15 Μαρτίου 2014

Δε μπορώ να σταματήσω
Πέφτω έρμαιο μιας βαρύτητας ακούραστης όλο και πιο κάτω
Γλυστρώντας στις αλμυρές σάλτσες των στροφών
Ίσα που προλαβαίνω και μετράω ανάποδα
Μέχρι που δε μπορώ να σταματήσω
Και συνεχίζω
Να πέφτω
Ώριμος
Γέρος


Ας κάνω μια αρχή
Μια ίσια αρχή
Με χωρίς άκρα
Που θα περνάει από μπροστά μου
Έτσι ασήμαντα και γλυκά
Μακριά από τις φλόγες των στίχων
Μια αρχή για εμένα
Που πληρώνω τις ώρες μου παρατηρώντας υποδείξεις
Μα όχι τρυφερές όπως αυτές της μάνας
Κρύες και σφιχτές
Κι όπως η μέρα γλυστρά στη νύχτα
Η νέα αρχή
Με κάνει να νοιώθω
Ακόμη πιο βρώμικα
Μακριά από όσους στίβουν
Τον ιδρώτα τους μέσα στο μέλι
Και ύστερα στον πουλάνε
Από το Blogger.

Βιο

Γεννήθηκε στην Κόρινθο τον Απρίλιο του 1980 και έτυχε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια να τα ζήσει στην Περαχώρα. Φοίτησε στη Σχολή Διεθνούς Εμπορίου του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας στην Καστοριά, και έπειτα κατηφόρισε στην Αθήνα για χάρη της Μουσικής. Φωτογραφίζει τη γη και τις ορέξεις της ενώ η σύνθεση λέξεων-σκέψεων έρχεται να ταΐσει τις υπαρξιακές του ανάγκες. Μαζί με τα «Επτά Καπνισμένα Μολύβια» κυκλοφόρησε (2009) τις πρώτες του σελίδες κάτω από τον τίτλο «Ο πικραμένος, το παρδαλό κατσίκι και ο τελευταίος», σε μία αυτοχρηματοδοτούμενη έκδοση. Το 2010 ακολούθησε η συλλογή ποιημάτων του «Ποίηση Κατεδαφιστέα» σε αυτοέκδοση, ενώ ποιήματά του έχουν δημοδιευτεί στο περιοδικό ΛΟΓΟ τεχνείων (και σε κάποια άλλα που δε θυμάται) και αναρτηθεί στους ιστότοπους poiein, teflon, kulturosupa. Λάτρης του παλαιού, του earl grey και του t-shirt. Έπεται η συνέχεια..

Τοπ Τσαρτς