Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2011


Αυτή η σιωπή έσπαγε το χούι μου
Μεράκλωνα στους σημαδεμένους από πίσσα χώρους της ασύμμετρης κοπρολαγνείας
Όσο διάβαζα ποιήματα ήμουν ένας κύκνος μπατίρης
Γιόμιζα το ωραίο μου κάστρο με διαμάντια μιας χρήσεως
Κι ήμουν ένας μπάσταρδος, ένας κάφρος Άδης καθισμένος στην πιο στριμμένη γωνία
Όσο διάβαζα ποιήματα μελαγχολούσα στο Παρίσι
Έβριζα τάχα τ’ αστέρια κι έπιανα με πάθος τον ύπνο στον ύπνο
Όσο διάβαζα ποιήματα θυμόμουν ένα έντονα υπερρεαλιστικό εγώ
Κάτω από τα ιδιαίτερα νεύματα της ακόλαστης γοητείας μου
Τα διάβαζα καθαρά και πρόστυχα
Ως ένας κώλος διαβαίνει και σβήνει
Ο κόσμος όλος.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Από το Blogger.

Βιο

Γεννήθηκε στην Κόρινθο τον Απρίλιο του 1980 και έτυχε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια να τα ζήσει στην Περαχώρα. Φοίτησε στη Σχολή Διεθνούς Εμπορίου του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας στην Καστοριά, και έπειτα κατηφόρισε στην Αθήνα για χάρη της Μουσικής. Φωτογραφίζει τη γη και τις ορέξεις της ενώ η σύνθεση λέξεων-σκέψεων έρχεται να ταΐσει τις υπαρξιακές του ανάγκες. Μαζί με τα «Επτά Καπνισμένα Μολύβια» κυκλοφόρησε (2009) τις πρώτες του σελίδες κάτω από τον τίτλο «Ο πικραμένος, το παρδαλό κατσίκι και ο τελευταίος», σε μία αυτοχρηματοδοτούμενη έκδοση. Το 2010 ακολούθησε η συλλογή ποιημάτων του «Ποίηση Κατεδαφιστέα» σε αυτοέκδοση, ενώ ποιήματά του έχουν δημοδιευτεί στο περιοδικό ΛΟΓΟ τεχνείων (και σε κάποια άλλα που δε θυμάται) και αναρτηθεί στους ιστότοπους poiein, teflon, kulturosupa. Λάτρης του παλαιού, του earl grey και του t-shirt. Έπεται η συνέχεια..

Τοπ Τσαρτς