Παρασκευή, 15 Οκτωβρίου 2010


Ελαφρό μου κοπελάκι με τα ωραία σου σκιρτήματα
Ένα τσαφ κάνεις και ανάβεις.
Και θέλω να δω πόση είναι αυτή η φλόγα
Που καίει ανάμεσα από τα μπούτια του μυαλού σου.

Χαζεύω τον ήλιο.
Τα παιδιά που προβάρουν την παρέλαση της 28ης.
Αριστερό, αριστερό, βήμα.
Κολυμβητήρια και jazz,
Εθνική οδός με μια βαβούρα αλλά Athens Queens.
Ένας ελληνικός καφές με 3 κουλουράκια ζαχαρένια μου αλλάξανε τα φώτα.
Πιο πριν ξύπνησα.
Το μάτι δεν έκλεινε και εύκολα.
Τσιγάρα και άλλα τσιγάρα και πιο πριν ένα Merlot.
Ακόμη πιο πριν θυμάμαι ήταν απόγευμα,
Θυμάμαι τη βροχή να πέφτει,
Δεν την είδα ποτέ όμως.
Μόλις είχα ξυπνήσει κι είχα ακόμη τη ζάλη ενός ονείρου.
Μη ρωτάτε εμένα ποιο,
Ρωτήστε εκείνο.
Από το Blogger.

Βιο

Γεννήθηκε στην Κόρινθο τον Απρίλιο του 1980 και έτυχε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια να τα ζήσει στην Περαχώρα. Φοίτησε στη Σχολή Διεθνούς Εμπορίου του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας στην Καστοριά, και έπειτα κατηφόρισε στην Αθήνα για χάρη της Μουσικής. Φωτογραφίζει τη γη και τις ορέξεις της ενώ η σύνθεση λέξεων-σκέψεων έρχεται να ταΐσει τις υπαρξιακές του ανάγκες. Μαζί με τα «Επτά Καπνισμένα Μολύβια» κυκλοφόρησε (2009) τις πρώτες του σελίδες κάτω από τον τίτλο «Ο πικραμένος, το παρδαλό κατσίκι και ο τελευταίος», σε μία αυτοχρηματοδοτούμενη έκδοση. Το 2010 ακολούθησε η συλλογή ποιημάτων του «Ποίηση Κατεδαφιστέα» σε αυτοέκδοση, ενώ ποιήματά του έχουν δημοδιευτεί στο περιοδικό ΛΟΓΟ τεχνείων (και σε κάποια άλλα που δε θυμάται) και αναρτηθεί στους ιστότοπους poiein, teflon, kulturosupa. Λάτρης του παλαιού, του earl grey και του t-shirt. Έπεται η συνέχεια..

Τοπ Τσαρτς