Πέμπτη, 24 Ιουνίου 2010

Ξύπνησα ιδρωμένος,
Μετά κατάλαβα ότι ήσουν κι εσύ έτσι.
Μάλλον φταίει η ζέστη, έτσι πρόλαβα και σκέφτηκα.
Έδωσα μια μου σβούρα στο δωμάτιο για να έχω μία σφαιρική άποψη του χώρου.
Χτες από τα ξύδια δεν είχα καταλάβει και πολλά.
Βρακιά πεταμένα κι ένα σ' αγαπώ να κρεμιέται από το φωτιστικό δαπέδου.
Τελικά οι κάλτσες μου βρωμούσαν.
Ας είναι.
Χρειάζομαι ένα καφέ,
Ένα καφέ με λίγη ζάχαρη.
Είπα να φύγω.
Κάπου πρέπει να βρω ένα χάρτη για να μάθω να επιβιώνω χωρίς εσένα.
Έφυγα ανάβοντας το τσιγάρο μέσα στο ασανσέρ.

2 σχόλια:

  1. ....και κάποιος, σίγουρα, με κρυφοκοίταξε απο τον καθρέπτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ... κατάλαβα... σε τι φάση είστε Κωνσταντίνε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Από το Blogger.

Βιο

Γεννήθηκε στην Κόρινθο τον Απρίλιο του 1980 και έτυχε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια να τα ζήσει στην Περαχώρα. Φοίτησε στη Σχολή Διεθνούς Εμπορίου του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας στην Καστοριά, και έπειτα κατηφόρισε στην Αθήνα για χάρη της Μουσικής. Φωτογραφίζει τη γη και τις ορέξεις της ενώ η σύνθεση λέξεων-σκέψεων έρχεται να ταΐσει τις υπαρξιακές του ανάγκες. Μαζί με τα «Επτά Καπνισμένα Μολύβια» κυκλοφόρησε (2009) τις πρώτες του σελίδες κάτω από τον τίτλο «Ο πικραμένος, το παρδαλό κατσίκι και ο τελευταίος», σε μία αυτοχρηματοδοτούμενη έκδοση. Το 2010 ακολούθησε η συλλογή ποιημάτων του «Ποίηση Κατεδαφιστέα» σε αυτοέκδοση, ενώ ποιήματά του έχουν δημοδιευτεί στο περιοδικό ΛΟΓΟ τεχνείων (και σε κάποια άλλα που δε θυμάται) και αναρτηθεί στους ιστότοπους poiein, teflon, kulturosupa. Λάτρης του παλαιού, του earl grey και του t-shirt. Έπεται η συνέχεια..

Τοπ Τσαρτς