Δευτέρα, 10 Ιανουαρίου 2011

Την τελευταία μέρα
Με την τελευταία μπουκάλα
Αγκαλιά
Για άλλη μια ζωή
Ως την επόμενη
Ψυθιρίζω λόγια με φωνή που κοχλάζει
Δεν νοιώθω πλέον το κρύο
Τελευταία μέρα
Στο Ντολτσό
Να χορεύω
Και τα μάτια μου να δακρύζουν
Και η θέα να στροβιλίζεται
Μυρίζω γη
Ναι γη και κάπνα απο τζάκι
Τελευταία μέρα
Τελευταία τζούρα
Και όταν είναι πια αργά
Να με παίρνεις αγκαλιά
Για να γυρίζουμε όπως-όπως πίσω στην πόλη


Στον Μπου

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Από το Blogger.

Βιο

Γεννήθηκε στην Κόρινθο τον Απρίλιο του 1980 και έτυχε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια να τα ζήσει στην Περαχώρα. Φοίτησε στη Σχολή Διεθνούς Εμπορίου του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας στην Καστοριά, και έπειτα κατηφόρισε στην Αθήνα για χάρη της Μουσικής. Φωτογραφίζει τη γη και τις ορέξεις της ενώ η σύνθεση λέξεων-σκέψεων έρχεται να ταΐσει τις υπαρξιακές του ανάγκες. Μαζί με τα «Επτά Καπνισμένα Μολύβια» κυκλοφόρησε (2009) τις πρώτες του σελίδες κάτω από τον τίτλο «Ο πικραμένος, το παρδαλό κατσίκι και ο τελευταίος», σε μία αυτοχρηματοδοτούμενη έκδοση. Το 2010 ακολούθησε η συλλογή ποιημάτων του «Ποίηση Κατεδαφιστέα» σε αυτοέκδοση, ενώ ποιήματά του έχουν δημοδιευτεί στο περιοδικό ΛΟΓΟ τεχνείων (και σε κάποια άλλα που δε θυμάται) και αναρτηθεί στους ιστότοπους poiein, teflon, kulturosupa. Λάτρης του παλαιού, του earl grey και του t-shirt. Έπεται η συνέχεια..

Τοπ Τσαρτς