Τρίτη, 7 Σεπτεμβρίου 2010

Στη ράχη του θεού σου Αθήνα, εσύ κοιμάσαι.
Δηλώνεις άβουλη καθημερινώς γυρεύοντας κάποιο δανεικό όραμα.
Ασταμάτητα ρυτιδιασμένη Αθήνα…
Ρυτιδιασμένη Ελλάδα
Εσύ που καις τον  Όλυμπο.
Τα παιδιά σου μαράθηκαν, φεύγουν.
Αθήνα γέρασες τόσο που τρίζεις.
Σε κυνηγούν τα χρόνια και εσύ σκέφτεσαι ακόμη με τη λογική του ελεύθερου-πολιορκημένου.
Ελλάδα, πενθείς γιατί το πνεύμα σου σκοτείνιασε
Ο εμφύλιος,
Η αιωνόβια σκλαβιά,
Δεν έχουν κοπάσει ακόμα μέσα σου.
Κι με όσα σπρέι κι αν σε γράφουν, Αθήνα, δεν αλλάζεις.
Γιατί οι πολίτες σου γίνηκαν σκυλιά.
Γιατί τα σκυλιά τρώνε οράματα και αφοδεύουν ερείπια.
Αθήνα, που ακόμη σε βοηθούμε να κατέβεις από τα λεωφορεία της φίνος φιλμς με μια σακούλα αλεύρι,
Ρυτίδωσες.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Από το Blogger.

Βιο

Γεννήθηκε στην Κόρινθο τον Απρίλιο του 1980 και έτυχε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια να τα ζήσει στην Περαχώρα. Φοίτησε στη Σχολή Διεθνούς Εμπορίου του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας στην Καστοριά, και έπειτα κατηφόρισε στην Αθήνα για χάρη της Μουσικής. Φωτογραφίζει τη γη και τις ορέξεις της ενώ η σύνθεση λέξεων-σκέψεων έρχεται να ταΐσει τις υπαρξιακές του ανάγκες. Μαζί με τα «Επτά Καπνισμένα Μολύβια» κυκλοφόρησε (2009) τις πρώτες του σελίδες κάτω από τον τίτλο «Ο πικραμένος, το παρδαλό κατσίκι και ο τελευταίος», σε μία αυτοχρηματοδοτούμενη έκδοση. Το 2010 ακολούθησε η συλλογή ποιημάτων του «Ποίηση Κατεδαφιστέα» σε αυτοέκδοση, ενώ ποιήματά του έχουν δημοδιευτεί στο περιοδικό ΛΟΓΟ τεχνείων (και σε κάποια άλλα που δε θυμάται) και αναρτηθεί στους ιστότοπους poiein, teflon, kulturosupa. Λάτρης του παλαιού, του earl grey και του t-shirt. Έπεται η συνέχεια..

Τοπ Τσαρτς