Τρίτη, 23 Ιουνίου 2009

Ποίηση κατεδαφιστέα, μιάς χρήσεως για παιδά που τα λένε ντόμπρα.
Αυτή δεν πουλιέται στα περίπτερα.
Δεν κάνει εκπτώσεις και είναι συνεπείς πάντα στο ραντεβού της.
Ποίηση ασυνάρτητη, μεθυσμένη και ολίγον τι γλυκιά.
Η ποίησή μας.
Έτσι την ονομάζουμε.
Ζεστή και υγρή όπως ένας πλαδαρός μισάνοιχτος κώλος.
Ποίηση που γέρνει.
Στριμωχμένη στις αρτηρίες μας, οδηγεί με θάρρος στα λευκά μας σοκάκια.
Μιά κόλα γράμματα θαμμένα μέσα μας.
Και βγαίνουν ζεστά τα σκατά.
Τόσο ζεστά που αχνίζουν και μετά από χρόνια.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Από το Blogger.

Βιο

Γεννήθηκε στην Κόρινθο τον Απρίλιο του 1980 και έτυχε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια να τα ζήσει στην Περαχώρα. Φοίτησε στη Σχολή Διεθνούς Εμπορίου του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας στην Καστοριά, και έπειτα κατηφόρισε στην Αθήνα για χάρη της Μουσικής. Φωτογραφίζει τη γη και τις ορέξεις της ενώ η σύνθεση λέξεων-σκέψεων έρχεται να ταΐσει τις υπαρξιακές του ανάγκες. Μαζί με τα «Επτά Καπνισμένα Μολύβια» κυκλοφόρησε (2009) τις πρώτες του σελίδες κάτω από τον τίτλο «Ο πικραμένος, το παρδαλό κατσίκι και ο τελευταίος», σε μία αυτοχρηματοδοτούμενη έκδοση. Το 2010 ακολούθησε η συλλογή ποιημάτων του «Ποίηση Κατεδαφιστέα» σε αυτοέκδοση, ενώ ποιήματά του έχουν δημοδιευτεί στο περιοδικό ΛΟΓΟ τεχνείων (και σε κάποια άλλα που δε θυμάται) και αναρτηθεί στους ιστότοπους poiein, teflon, kulturosupa. Λάτρης του παλαιού, του earl grey και του t-shirt. Έπεται η συνέχεια..

Τοπ Τσαρτς