Τρίτη, 19 Ιουλίου 2011


Μαγιό, στυλό, καπέλο,
Γυαλί ηλίου και μια κονσέρβα φιλέτο σκουμπρί που δεν ανοίγει με τίποτα.
Ένα αλμυρίκι και κάποιο αλκοόλ κρίνονται ως μέσα επιβίωσης,
Ενώ ένα ατελείωτο τάκα-τάκα βασανίζει τα αυτιά μας.
Οι κώλοι λύνουν και δένουν,
Αυτές οι εξαίσιες πλαστικές κούκλες
Θέλουν χάδια, λέξεις και θυσίες.
Κοιτάμε το δίχως άλλο σκεφτόμενοι πως δεν κατέχουμε τα απολύτως δικά τους απαραίτητα.
Παραμένουμε δεύτεροι.
Και πολλά λέω.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Από το Blogger.

Βιο

Γεννήθηκε στην Κόρινθο τον Απρίλιο του 1980 και έτυχε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια να τα ζήσει στην Περαχώρα. Φοίτησε στη Σχολή Διεθνούς Εμπορίου του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας στην Καστοριά, και έπειτα κατηφόρισε στην Αθήνα για χάρη της Μουσικής. Φωτογραφίζει τη γη και τις ορέξεις της ενώ η σύνθεση λέξεων-σκέψεων έρχεται να ταΐσει τις υπαρξιακές του ανάγκες. Μαζί με τα «Επτά Καπνισμένα Μολύβια» κυκλοφόρησε (2009) τις πρώτες του σελίδες κάτω από τον τίτλο «Ο πικραμένος, το παρδαλό κατσίκι και ο τελευταίος», σε μία αυτοχρηματοδοτούμενη έκδοση. Το 2010 ακολούθησε η συλλογή ποιημάτων του «Ποίηση Κατεδαφιστέα» σε αυτοέκδοση, ενώ ποιήματά του έχουν δημοδιευτεί στο περιοδικό ΛΟΓΟ τεχνείων (και σε κάποια άλλα που δε θυμάται) και αναρτηθεί στους ιστότοπους poiein, teflon, kulturosupa. Λάτρης του παλαιού, του earl grey και του t-shirt. Έπεται η συνέχεια..

Τοπ Τσαρτς