Δευτέρα, 11 Απριλίου 2011


Όπως τρέχουν τα κορμιά σαν αντιλόπες στη σειρά
Και διψώντας ζητάνε το τόπι
Πολυπόθητο ύδωρ
Στα κορμιά που τρέχει
Και τα αγναντεύω
Με αυτόν τον τρίτο μου σημερινό καφέ
Πάλι πίσω στη ζούγκλα των τεσσάρων μου καρτερικών ντουβαριών
Να σκέφτομαι αυτά τα κορμιά
Παρέα με ένα ψεύτικο
Κι ότι κι αν πετάξω, έξω από το ρούχο μου, μοιάζει περιττό.

1 σχόλιο:

  1. ... "τέσσερα καρτερικά ντουβάρια"... τι καθημερινή αλήθεια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Από το Blogger.

Βιο

Γεννήθηκε στην Κόρινθο τον Απρίλιο του 1980 και έτυχε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια να τα ζήσει στην Περαχώρα. Φοίτησε στη Σχολή Διεθνούς Εμπορίου του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας στην Καστοριά, και έπειτα κατηφόρισε στην Αθήνα για χάρη της Μουσικής. Φωτογραφίζει τη γη και τις ορέξεις της ενώ η σύνθεση λέξεων-σκέψεων έρχεται να ταΐσει τις υπαρξιακές του ανάγκες. Μαζί με τα «Επτά Καπνισμένα Μολύβια» κυκλοφόρησε (2009) τις πρώτες του σελίδες κάτω από τον τίτλο «Ο πικραμένος, το παρδαλό κατσίκι και ο τελευταίος», σε μία αυτοχρηματοδοτούμενη έκδοση. Το 2010 ακολούθησε η συλλογή ποιημάτων του «Ποίηση Κατεδαφιστέα» σε αυτοέκδοση, ενώ ποιήματά του έχουν δημοδιευτεί στο περιοδικό ΛΟΓΟ τεχνείων (και σε κάποια άλλα που δε θυμάται) και αναρτηθεί στους ιστότοπους poiein, teflon, kulturosupa. Λάτρης του παλαιού, του earl grey και του t-shirt. Έπεται η συνέχεια..

Τοπ Τσαρτς