Η μικρόσωμη γη ανθίζει
Γύρω από τα τοιχώματα των λίθων
Αυτή η λιληπούτεια γη γεννοβολάει πράσινο
Δίπλα από τις βιολέτες και τις άγριες ροδιές
Τούτη η γη σπερματώθηκε άνοιξη
Κυριακή 16 Φεβρουαρίου 2014
Σάββατο 8 Φεβρουαρίου 2014
By boggar on 3:12 π.μ.
Η ταύτηση με τον εαυτό μου
είναι αυτό που επιδιώκω
Η κατανόηση των θέλων μου
είναι αυτό που επιδιώκω
Η διαρκής αναζήτηση
είναι αυτό που επιδιώκω
Το να μην αναλύω τα πάντα
είναι αυτό που επιδιώκω
Ολα είναι στη θέση τους για ένα λίγο
Και μετά πέφτουν εκεί που επιδιώκουμε
Ενώ σήμερα θα έρθω να βρώ μια θέση δίπλα σου
Να σε ακούω να μιλάς, να μιλάς και εγώ τίποτα
Και στο πέταγμα της κουρτίνας θα φύγω ανώνυμα από τη θέση μου
Στο δειλινό του μαύρου σκοταδιού το κουφάρι μου
Θα σύρω για κάπου αλλού
είναι αυτό που επιδιώκω
Το να μην αναλύω τα πάντα
είναι αυτό που επιδιώκω
Ολα είναι στη θέση τους για ένα λίγο
Και μετά πέφτουν εκεί που επιδιώκουμε
Ενώ σήμερα θα έρθω να βρώ μια θέση δίπλα σου
Να σε ακούω να μιλάς, να μιλάς και εγώ τίποτα
Και στο πέταγμα της κουρτίνας θα φύγω ανώνυμα από τη θέση μου
Στο δειλινό του μαύρου σκοταδιού το κουφάρι μου
Θα σύρω για κάπου αλλού
Κάτι που προφανώς δεν
είναι αυτό που επιδιώκω
είναι αυτό που επιδιώκω
Δευτέρα 20 Ιανουαρίου 2014
By boggar on 4:04 π.μ.
Πάνω στα χείλη μου να σε καθαρίσω
Με την ανάγκη του θέλω
Και με τη χρονική διάθεση του χειμώνα
Να σε καθαρίσω θέλω
Όχι τίποτε σπουδαίο
Με την ανάγκη του θέλω
Και με τη χρονική διάθεση του χειμώνα
Να σε καθαρίσω θέλω
Όχι τίποτε σπουδαίο
By boggar on 4:01 π.μ.
Χάθηκε ένας μήνας μακριά σου. Τον μετράω από την πρώτη σου φυγή. Ποτέ δε σε ρώτησα το γιατί. Ποτέ δεν είπες την αιτία. Τελικά αφορμές έψαχνες κι ας μου έλεγες το αντίθετο.
Πέμπτη 16 Ιανουαρίου 2014
By boggar on 1:00 π.μ.
Έξω στη βεράντα η τελευταία ανταλλαγή ματιών
Έφυγες βιαστηκά θυμάμαι εκείνο το βράδυ
Ένας θεός ξέρει το γιατί
Έφυγες βιαστηκά θυμάμαι εκείνο το βράδυ
Ένας θεός ξέρει το γιατί
Πέμπτη 9 Ιανουαρίου 2014
By boggar on 3:31 π.μ.
ελαφρό μου κοπελάκι με τα ωραία σου σκιρτήματα
ένα τσαφ κάνεις και με ανάβεις
και θέλω να δω πόση είναι αυτή η φλόγα
που καίει ανάμεσα από τα μπούτια του μυαλού σου
ένα τσαφ κάνεις και με ανάβεις
και θέλω να δω πόση είναι αυτή η φλόγα
που καίει ανάμεσα από τα μπούτια του μυαλού σου
By boggar on 2:30 π.μ.
για τη ζωή σου
σε αυτή πάνω
να χτίζω θέλω κάστρα
γιατί εγώ
φύτεψα το σύμπαν
στο κρανίο των ομοειδών σου
διψάω
και πίνω το υγρό σου μυαλό
σε αυτή πάνω
να χτίζω θέλω κάστρα
γιατί εγώ
φύτεψα το σύμπαν
στο κρανίο των ομοειδών σου
διψάω
και πίνω το υγρό σου μυαλό
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)
Από το Blogger.
