Κάποιος με ζήτησε λοιπόν
Μα δεν ήμουν εκεί
Λες και βαλτός ήμουν να λείπω
Αφού δεν ήμουν εκεί
Μα δε μπορούσα να κάμω αλλιώς
Άλλωστε υπήρχαν τόσες πολλές άλλες αναζητήσεις
Δεν ήμουν εκει το ξέρω μα τη συγνώμη μου δε θα την δεκτείς
Έρχομαι πάλι
Να βγάλω καινούριο χαρτάκι με τον αριθμό 280 κι ας είναι άλλα 126 νούμερα που πρέπει να περιμένω
Δευτέρα 4 Αυγούστου 2014
Τετάρτη 9 Ιουλίου 2014
By boggar on 3:15 π.μ.
Δυο ανοιχτά μάτια κουκουβαγιας
Και γλωσσόφιλο
Απέναντι σε δυο κλειστά σκίουρου
Ενώ γλωσσόφιλο
Το λεωφορείο ταραχή
Ο ιδρώτας στάζει και οι γέροι παίρνουν μάτι μαζί με μενα
Στο γλωσσόφιλο
Τη βάζει πιο ψηλά πάνω του
Μετεωρίζεται σε αλουμινένια πόδια
Επόμενη στάση κάπου στη Νίκαια
Φοράει μια μωβ φούστα και ένα λεπτό μαύρο ραντάκι
Το γλωσσόφιλο δεν έχει τελειωμό
Ένα εφηβικό γλωσσόφιλο και τίποτε άλλο
Εκτός από το εσωτερικό μπαστούνι ευτυχίας
Και τον ιδρώτα που πέφτει αλμυρός στο στόμα μου.
Πέμπτη 12 Ιουνίου 2014
Κυριακή 11 Μαΐου 2014
By boggar on 2:26 π.μ.
Λιγο απο μενα εισαι όσο λιγο απο σενα έγινα
να σου κατι απο λιγο σύννεφα και ήλιο
Που κάνουν λιγο απο εμάς να γερνουμε
Λιγο απο χαράς ευτυχισμένης άνοιξη
Τετάρτη 7 Μαΐου 2014
By boggar on 7:33 π.μ.
Σήμερα αγαπημένε μου μπασταρδε
Κάνε υπομονή για σήμερα
Θα χω το χέρι στη φωτιά γλυκό μου ψοφίμι
Έλα να μου το αποτελειώσεις
Σάββατο 15 Μαρτίου 2014
By boggar on 12:13 μ.μ.
Δε μπορώ να σταματήσω
Πέφτω έρμαιο μιας βαρύτητας ακούραστης όλο και πιο κάτω
Γλυστρώντας στις αλμυρές σάλτσες των στροφών
Ίσα που προλαβαίνω και μετράω ανάποδα
Μέχρι που δε μπορώ να σταματήσω
Και συνεχίζω
Να πέφτω
Ώριμος
Γέρος
Πέφτω έρμαιο μιας βαρύτητας ακούραστης όλο και πιο κάτω
Γλυστρώντας στις αλμυρές σάλτσες των στροφών
Ίσα που προλαβαίνω και μετράω ανάποδα
Μέχρι που δε μπορώ να σταματήσω
Και συνεχίζω
Να πέφτω
Ώριμος
Γέρος
By boggar on 12:10 μ.μ.
Ας κάνω μια αρχή
Μια ίσια αρχή
Με χωρίς άκρα
Που θα περνάει από μπροστά μου
Έτσι ασήμαντα και γλυκά
Μακριά από τις φλόγες των στίχων
Μια αρχή για εμένα
Που πληρώνω τις ώρες μου παρατηρώντας υποδείξεις
Μα όχι τρυφερές όπως αυτές της μάνας
Κρύες και σφιχτές
Κι όπως η μέρα γλυστρά στη νύχτα
Η νέα αρχή
Με κάνει να νοιώθω
Ακόμη πιο βρώμικα
Μακριά από όσους στίβουν
Τον ιδρώτα τους μέσα στο μέλι
Και ύστερα στον πουλάνε
Μια ίσια αρχή
Με χωρίς άκρα
Που θα περνάει από μπροστά μου
Έτσι ασήμαντα και γλυκά
Μακριά από τις φλόγες των στίχων
Μια αρχή για εμένα
Που πληρώνω τις ώρες μου παρατηρώντας υποδείξεις
Μα όχι τρυφερές όπως αυτές της μάνας
Κρύες και σφιχτές
Κι όπως η μέρα γλυστρά στη νύχτα
Η νέα αρχή
Με κάνει να νοιώθω
Ακόμη πιο βρώμικα
Μακριά από όσους στίβουν
Τον ιδρώτα τους μέσα στο μέλι
Και ύστερα στον πουλάνε
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)
Από το Blogger.
