Χάθηκε ένας μήνας μακριά σου. Τον μετράω από την πρώτη σου φυγή. Ποτέ δε σε ρώτησα το γιατί. Ποτέ δεν είπες την αιτία. Τελικά αφορμές έψαχνες κι ας μου έλεγες το αντίθετο.
Δευτέρα 20 Ιανουαρίου 2014
Πέμπτη 16 Ιανουαρίου 2014
By boggar on 1:00 π.μ.
Έξω στη βεράντα η τελευταία ανταλλαγή ματιών
Έφυγες βιαστηκά θυμάμαι εκείνο το βράδυ
Ένας θεός ξέρει το γιατί
Έφυγες βιαστηκά θυμάμαι εκείνο το βράδυ
Ένας θεός ξέρει το γιατί
Πέμπτη 9 Ιανουαρίου 2014
By boggar on 3:31 π.μ.
ελαφρό μου κοπελάκι με τα ωραία σου σκιρτήματα
ένα τσαφ κάνεις και με ανάβεις
και θέλω να δω πόση είναι αυτή η φλόγα
που καίει ανάμεσα από τα μπούτια του μυαλού σου
ένα τσαφ κάνεις και με ανάβεις
και θέλω να δω πόση είναι αυτή η φλόγα
που καίει ανάμεσα από τα μπούτια του μυαλού σου
By boggar on 2:30 π.μ.
για τη ζωή σου
σε αυτή πάνω
να χτίζω θέλω κάστρα
γιατί εγώ
φύτεψα το σύμπαν
στο κρανίο των ομοειδών σου
διψάω
και πίνω το υγρό σου μυαλό
σε αυτή πάνω
να χτίζω θέλω κάστρα
γιατί εγώ
φύτεψα το σύμπαν
στο κρανίο των ομοειδών σου
διψάω
και πίνω το υγρό σου μυαλό
Δευτέρα 6 Ιανουαρίου 2014
By boggar on 3:45 π.μ.
Σε θυμάμαι από την πρώτη στιγμή. Έκανες γκελ απο παρέα σε παρέα. Έφερνες το κορμί σου να βουίζει πάνω από τα χείλη μου. Ανυπόφορη εσύ.
By boggar on 3:42 π.μ.
Ξέρεις τα χέρια σου καίνε, είπε εκείνη. Κι αυτός ενώ ήξερε, ρώτησε. Αφού λοιπόν και οι δύο έμαθαν σταμάτησε εκεί σέρνοντας ένα διαγαλαξιακό χαμόγελο σε ασύρματα δύκτια δίχως ίχνος ντροπής.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)
Από το Blogger.
